Τετάρτη 1 Απριλίου 2020
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ  
Ομιλίες
Συνεντεύξεις

ads

Άμεσα μέτρα για την στήριξη της οικονομίας

Έργα και πρωτοβουλίες στον Ν. Καστοριάς

Διάλογος με τους πολίτες

Βήμα στους νέους

Εγγραφή στο Newsletter
16 Νοεμβρίου 2011 Ομιλία του Φίλιππου Πετσάλνικου, Προέδρου της Βουλής κατα τη διάρκεια των Προγραμματικών Δηλώσεων της Κυβέρνησης
Print
 Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι Βουλευτές, κύριε Πρωθυπουργέ, δεν είχα αρχικά προγραμματίσει να λάβω το λόγο. Άλλωστε, θα μου πείτε, δεν είναι και σύνηθες να λαμβάνει το λόγο ο Πρόεδρος της Βουλής ως Βουλευτής σε συζήτηση Προγραμματικών Δηλώσεων. Όμως, η συζήτηση αυτή γίνεται επί των Προγραμματικών Δηλώσεων μιας Κυβέρνησης που αποτελεί εντελώς πρωτόγνωρο εγχείρημα για τη χώρα μας και εκτιμώ ότι και εγώ ως Βουλευτής δεν έχω και δικαίωμα να είμαι άλαλος. Άλλωστε, σας ακούω επί είκοσι πέντε μήνες εδώ με μεγάλη προσοχή. Είναι οι Προγραμματικές Δηλώσεις μιας Κυβέρνησης που στηρίζεται σε περισσότερα κόμματα, που καλύπτουν μάλιστα την πολύ μεγάλη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο για πρώτη φορά. Κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης ή Κυβέρνηση συνεργασίας ή μεταβατική Κυβέρνηση, όπως χαρακτηρίζεται ή όπως αλλιώς θέλουν να τη χαρακτηρίσουν, ένα είναι σίγουρο: Η Κυβέρνηση αυτή είναι μια Κυβέρνηση πρωτόγνωρη, όχι μόνο γιατί συμμετέχουν τρία κόμματα και τη στηρίζουν κατ’ ουσίαν τέσσερα, αλλά γιατί ταυτόχρονα είναι μια Κυβέρνηση που γέννησε η ίδια η ανάγκη, μια Κυβέρνηση που έχει ανάγκη ο τόπος αυτές τις κρίσιμες στιγμές, αλλά και γιατί κατέστη ως εγχείρημα δυνατός ο σχηματισμός αυτής της Κυβέρνηση μετά από μια επίσης πρωτόγνωρη, μια μοναδική στα χρονικά της πολιτικής ζωής της χώρας μας πρωτοβουλία που προηγήθηκε του σχηματισμού της, μια πρωτοβουλία του πριν από δύο χρόνια εκλεγμένου από το λαό Πρωθυπουργού της χώρας, του κ.Γεωργίου Παπανδρέου, που δεν δίστασε να καταθέσει την Πρωθυπουργία του, προκειμένου να καταστεί δυνατή η ευρύτερη συνεργασία και η κοινή προσπάθεια σε αυτήν την πολύ κρίσιμη για την Ελλάδα συγκυρία, αυτή η κοινή προσπάθεια που έχει ανάγκη η χώρα μας, η πατρίδα μας. Πρόκειται για ένα εγχείρημα η δημιουργία αυτής της Κυβέρνησης το οποίο έχει τα δικά του ρίσκα και τις δικές του δυσκολίες. Αλλά ταυτόχρονα –και θεωρώ ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό- πρόκειται για ένα εγχείρημα που γεννά και πολλές ελπίδες στον ελληνικό λαό. Γεννά προσμονές που δεν πρέπει να διαψευσθούν. Η Κυβέρνηση αυτή χρειάζεται τη συμπαράσταση, όχι απλά τη στήριξη, όχι απλά τη λεκτική στήριξη, αλλά την ουσιαστική συμπαράσταση τη βοήθεια, την πραγματικά ενεργό στήριξη όλων μας για να φέρει με επιτυχία σε πέρας το κύριο έργο της που είναι η υλοποίηση των αποφάσεων της τόσο σημαντικής για τη χώρα μας Σύνοδο Κορυφής της 26ης - 27ης Οκτωβρίου και η εφαρμογή της πολιτικής που συνδέεται με τις αποφάσεις αυτές. Χρειάζεται τη στήριξη όλων μας για να διασφαλιστεί η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη σε αυτήν την κρίσιμη ειδικά περίοδο που διέρχεται ολόκληρη η Ευρωζώνη. Στην τοποθέτησή μου σήμερα εδώ, πριν συνεχίσω, δεν θα ήθελα όμως να αποφύγω και μια σύντομη αναφορά σε ορισμένα που συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες και που αφορούσαν και εμένα προσωπικά. Αισθάνομαι αυτήν την ανάγκη, μετά μάλιστα τις αναφορές που έκανε εχθές ο πολύπειρος πρώην Πρόεδρος της Βουλής, ο κ.Απόστολος Κακλαμάνης, ο Νέστορας της πολιτικής, στην Αίθουσα αυτή. Τις προηγούμενες ημέρες βρέθηκα στο μάτι του κυκλώνα, στο επίκεντρο μιας μιντιακής καταιγίδας, ενώ εγώ ο ίδιος ούτε είχα επιθυμήσει ούτε είχα επιδιώξει ούτε καν είχα σκεφθεί οτιδήποτε. Η επίθεση αυτή άρχισε από το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης, ως γνωστόν, όταν ο Αρχηγός του ΠΑ.ΣΟ.Κ με τη σύμφωνη γνώμη και του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μου έκανε τη γνωστή πρόταση και η πρόταση αυτή απευθυνόταν σ’ εμένα ως πρόταση προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων. Με διαστρεβλώσεις, αναλήθειες, μυθεύματα, χονδροειδή ψέματα, ακόμη και περί δήθεν μυστικών δικών μου εισηγήσεων και άλλων ρόλων και ένα σωρό άλλες αναλήθειες ορισμένοι επιδόθηκαν σε έναν αγώνα δρόμου, θα έλεγα, για να με μειώσουν, όχι μόνο ως πολιτικό, αλλά και ως άνθρωπο. Ρωτήθηκα από τα παιδιά μου, πρώτα απ’ όλα, πώς αισθάνθηκα βλέποντας αυτές τις επιθέσεις. Σας διαβεβαιώνω -και αυτό απάντησα στην ερώτηση αυτή- ότι δεν ήταν η πίκρα, ο θυμός ή η οργή που θα ήταν, θα έλεγε κανείς, λογικό και ανθρώπινο, δεν ήταν αυτά τα κυρίαρχα συναισθήματα που μου προκάλεσαν αυτές οι συμπεριφορές. Αντιθέτως, μου γέννησαν, μου γεννήθηκε ένα ερώτημα, κατά την άποψή μου, ένα εύλογο ερώτημα και οφείλουμε να δώσουμε μια απάντηση σε αυτό. Το ερώτημα που μου γεννήθηκε βλέποντας, ακούγοντας και διαβάζοντας όλα αυτά είναι: Σε ποιον οφείλουμε να λογοδοτούμε όλοι εμείς ως Βουλευτές, ως πολιτικοί, σε ποιον οφείλουμε να δίνουμε λογαριασμό; Σε ποιον οφείλουμε να λογοδοτούμε για τις πολιτικές μας θέσεις και τις πολιτικές μας πράξεις; Πιστεύω ακράδαντα ότι καθημερινά οφείλουμε με τις θέσεις, τις πράξεις, τη δράση μας να λογοδοτούμε στους πολίτες που μας έδειξαν την εμπιστοσύνη τους με την ψήφο τους και μας στέλνουν σ’ αυτή την Αίθουσα, αλλά όχι μόνο σ’ αυτούς. Πρέπει να λογοδοτούμε κάθε στιγμή και σ’ όλους εκείνους τους πολίτες που δεν μας έδωσαν την ψήφο τους, άρα λογοδοτούμε στο σύνολο του ελληνικού λαού κάθε ώρα, κάθε στιγμή, κάθε μέρα. Προσωπικά, εκλεγμένος από εσάς ως Πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, τον Οκτώβρη του 2009, λογοδοτώ σε ό,τι αφορά την άσκηση του λειτουργήματός μου –όπως προβλέπουν το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής- και σε όλους εσάς που είστε αντιπρόσωποι του έθνους, χωρίς να ξεχνώ βέβαια και σε αυτή την περίπτωση ούτε στιγμή ότι και εγώ λογοδοτώ ταυτόχρονα ως Πρόεδρος της Βουλής και σ’ όλους τους πολίτες που μας παρακολουθούν όλους. Να είμαστε σίγουροι γι’ αυτό, μας παρακολουθούν καθημερινά. Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλοι λογοδοτούμε στη συνείδησή μας, ο καθένας στη δική του συνείδηση. Τονίζω λοιπόν και από αυτό το Βήμα, για μια ακόμη φορά, ότι ως πολιτικός, ως Βουλευτής και ως Πρόεδρος της Βουλής έχω καθήκον να λογοδοτώ για τις πολιτικές μου θέσεις, πράξεις και δράσεις μόνο στους πολίτες, το λαό δηλαδή και σε εσάς. Δεν λογοδότησα και δεν θα λογοδοτήσω σε κανέναν άλλο, σε κανέναν εξωθεσμικό παράγοντα. Τελεία και παύλα! (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ) Για μένα η δραστηριοποίηση στα κοινά –το έχω ξαναπεί και το πιστεύω ακράδαντα- η δραστηριοποίηση στην πολιτική είναι η συμμετοχή σε μια συναρπαστική περιπέτεια δημιουργίας και προσφοράς, σε μια συναρπαστική περιπέτεια που πρέπει να χαρακτηρίζεται, σε ό,τι αφορά τη συμπεριφορά μας και τη συμμετοχή μας σ’ αυτή, από αρχές, αξίες, κανόνες και ηθική. Γιατί πολιτική χωρίς αρχές, αξίες, κανόνες και ηθική δεν είναι πολιτική. Είναι κάτι άλλο αποκρουστικό. Κύριε Πρωθυπουργέ, η αποστολή που αναλαμβάνετε, η αποστολή που σας ανατέθηκε είναι, όπως υπογραμμίσατε και εσείς στην ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησής σας, πάρα πολύ μεγάλη. Μέχρι τώρα, τα δυο τελευταία χρόνια, ο μέχρι πρόσφατα Πρωθυπουργός και η Κυβέρνησή του, με τη στήριξη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, μέσα από μια τεράστια προσπάθεια, μέσα από πολύ δύσκολες και επώδυνες προσπάθειες με τεράστιο πολιτικό κόστος, διασφάλισαν τη χώρα από τη χρεωκοπία, διασφάλισαν το λαό από την ολική απώλεια. Οι επόμενες μέρες, οι επόμενες εβδομάδες και οι επόμενοι μήνες είναι πολύ κρίσιμοι. Όλα θα είναι, όπως δείχνουν τα πράγματα, ακόμα πιο δύσκολα, ίσως γιατί όπως δείχνουν και οι πολύ πρόσφατες -χθεσινές για παράδειγμα- εξελίξεις στις αγορές, που αφορούν άλλες ευρωπαϊκές χώρες και άλλες χώρες στη ζώνη του ευρώ, η κρίση σοβεί και εντείνεται στην Ευρώπη. Και η Ευρώπη πρέπει να αντιληφθεί, έστω και τώρα, στο παρά ένα, ότι με δισταγμούς, με αναβολές, με ήξεις αφήξεις δεν πάει άλλο. Θα είναι λοιπόν μεγάλες οι δυσκολίες που έχετε να αντιμετωπίσετε, κύριε Πρωθυπουργέ. Επισημάνατε ότι μόνος σας δεν μπορείτε να διεκπεραιώσετε αυτή την αποστολή. Σωστά. Μιλώντας ως Βουλευτής, σας διαβεβαιώνω ότι δεν θα είστε μόνος σας, κύριε Πρωθυπουργέ. Δεν είναι μόνη της η Κυβέρνηση. Θα είμαστε δίπλα σας και πιστεύω ότι θα είναι δίπλα σας και η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών που αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των καταστάσεων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σωστά ειπώθηκε από πολλούς συναδέλφους -και από τον μόλις κατελθόντα του Βήματος Υπουργό κ. Παπαϊωάννου- ότι δεν υπάρχουν κυβερνήσεις περιορισμένης ευθύνης, δεν υπάρχουν κυβερνήσεις ενός πολύ συγκεκριμένου μοναδικού σκοπού και στόχου, γιατί τότε αυτές δεν είναι κυβερνήσεις. (Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Προέδρου της Βουλής) Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, και θα ολοκληρώσω. Πώς είναι δυνατόν να μην κυβερνηθεί η χώρα αυτή τις επόμενες εβδομάδες, τους επόμενους μήνες, στα χρονικά πλαίσια που καταρχήν έχουν τεθεί; Άλλωστε ακούσαμε εδώ τόσο από τον κύριο Πρωθυπουργό, τον κ. Παπαδήμο, όσο και από όλους τους Υπουργούς, τι θα γίνει, τι θα κάνει η Κυβέρνηση, τι πρέπει να κάνει το αμέσως επόμενο διάστημα. Αυτό το άκουσα από μέλη της Κυβέρνησης που προέρχονται από όλα τα κόμματα τα οποία συμμετέχουν στην Κυβέρνηση. Δεν ήταν κάποιοι που έκαναν προγραμματισμό και κάποιοι άλλοι που δεν μας είπαν τίποτα. Άρα, λοιπόν, η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί σωστά και συνολικά στο αμέσως επόμενο διάστημα. Γι’ αυτό θα μου επιτρέψετε να κλείσω με τρεις προτάσεις. Προχθές ο κύριος Πρωθυπουργός παρουσίασε με μεγάλη σαφήνεια τις προτεραιότητες της Κυβέρνησης, τις βασικές επιλογές για τα μεγάλα θέματα που συνδέονται με την υλοποίηση των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου. Αναφέρθηκε όμως ταυτόχρονα, όπως και οι Υπουργοί του όπως είπα, και στα επιμέρους θέματα που θα προωθήσουν τα επιμέρους Υπουργεία τους επόμενους μήνες. Αναφερθήκατε, κύριε Πρωθυπουργέ -και το χαιρετίζω ιδιαίτερα αυτό, γιατί για εμένα είναι πάρα πολύ σημαντικό, είναι και αυτό ένα από τα μεγάλα θέματα- στη βελτίωση της διαφάνειας που πρέπει να επιδιωχθεί, στην αποκατάσταση της ισονομίας και την ενίσχυση των θεσμών –και επαναλαμβάνω τα λόγια σας- «ως προτεραιότητες υψίστης σημασία της Κυβέρνησης». Πάρα πολύ σωστά! Σ’ αυτό ακριβώς το πλαίσιο ήθελα να αναφερθώ στα εξής. Πρώτα απ’ όλα θεωρώ ότι πρέπει να προωθηθεί άμεσα το σχέδιο νόμου, που από ό,τι γνωρίζω έχει ετοιμαστεί στο Υπουργείο Εσωτερικών –ο κ. Γιαννίτσης φαντάζομαι ότι θα το έχει στα χέρια του- για την ουσιαστικοποίηση του πόθεν έσχες των πολιτικών -αυτό που λέμε όλο το προηγούμενο διάστημα και το δηλώνω συνεχώς ως Πρόεδρος της Βουλής- καθώς επίσης και την αλλαγή των οργάνων ελέγχου, για τον ουσιαστικό έλεγχο, για το «έσχες» πάνω από όλα, όχι μόνο για το «πόθεν». Γιατί το «πόθεν», όταν παρουσιάζεται το «έσχες», είναι εύκολο να δικαιολογηθεί, αλλά το «έσχες» θα πρέπει να διερευνάται. Επαναλαμβάνω, ουσιαστικά όργανα ελέγχου. Δεύτερον, να θεσμοθετηθεί σε ό,τι αφορά τη δημοσιοποίηση και στο ίντερνετ… Επίσης, να θεσμοθετηθεί, όπως επανειλημμένως έχω δημόσια προτείνει και σ’ αυτή εδώ την Αίθουσα, η υποχρέωση δημοσίευσης του πόθεν έσχες όπως ισχύει και συμβαίνει για τα πολιτικά πρόσωπα και για άλλους παράγοντες της δημόσιας ζωής, όπως είναι οι ανώτεροι δημόσιοι λειτουργοί, οι δικαστικοί λειτουργοί, οι ιδιοκτήτες των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, οι δημοσιογράφοι. Διαφάνεια για όλους. Η διαφάνεια σ’ αυτή την κατεύθυνση δεν στοχεύει και δεν έχει να κάνει με την ικανοποίηση της περιέργειας των πολιτών. Η διαφάνεια με αυτό τον τρόπο, κατά την άποψή μου, ενισχύει κατ’ ουσία τους ίδιους τους θεσμούς, την αξιοπιστία τους και προστατεύει και τα πρόσωπα. Βλέπουμε πόσο σκληρές είναι πολλές φορές οι αποφάσεις που αναγκαστήκαμε να πάρουμε με έκτακτες εισφορές, με μέτρα πραγματικά πάρα πολύ δύσκολα, «ζόρικα», δυσβάσταχτα,αβάσταχτα, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το δημοσιονομικό πρόβλημα του κράτους. Επειδή είναι αδήριτη ανάγκη, λοιπόν, να ενισχυθούν τα ταμεία του κράτους, τα δημόσια έσοδα, εκτιμώ ότι θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο να υπάρξει και ένα εύλογο τέλος για όσους κάνουν χρήση ενός πάρα πολύ σημαντικού, πολύτιμου θα έλεγα, δημόσιου αγαθού, του αγαθού που λέγεται «ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες». Να υπάρξει ένα εύλογο τέλος που θα ενισχύει τα δημόσια έσοδα, αφού γίνεται η χρήση αυτού του δημόσιου αγαθού. Τέλος, αποτελεί πεποίθησή μου ότι είναι πιο ώριμες αυτή τη στιγμή οι πολιτικές συνθήκες για να αναζητηθούν συναινέσεις και σ’ άλλες μεγάλες βασικές τομές που χρειάζεται ο τόπος, θεσμικές αλλαγές και τομές. Πρώτα απ’ όλα, κατά την άποψή μου πρέπει να προετοιμαστούν ριζικές συνταγματικές τομές που μπορούν να υλοποιηθούν βέβαια στην επόμενη Συνταγματική Αναθεώρηση, μετά το 2013. Προτείνω όμως να αναληφθούν από τώρα πρωτοβουλίες, όπως η συγκρότηση Επιτροπής Σοφών, ώστε στους προσεχείς μήνες αφενός να διερευνηθούν οι αναγκαίες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις και αφετέρου να υπάρξει η κατάλληλη νηφάλια επιστημονική προεργασία. Τώρα είναι ακόμα πιο εύφορο το κλίμα για νηφάλια επεξεργασία θέσεων και προτάσεων ώστε να είμαστε έγκαιρα έτοιμοι για τις αλλαγές όταν έλθει η ώρα κατά το Σύνταγμα να μπορούμε να προχωρήσουμε στις συνταγματικές τομές και αλλαγές. Κύριοι της Κυβέρνησης, κύριε Πρωθυπουργέ, θα έχετε ολόψυχα κάθε στήριξη στο πολύ δύσκολο, στο τεράστιο έργο που αναλαμβάνετε. Σας ευχαριστώ πολύ.





PES

Βουλή των Ελλήνων

Amnesty International

Unicef

Facebook

Καστοριά

VOYLITILEORASI_copy